woensdag 22 februari – Strand Horst

Twee dagen storm met veel wind. Donderdag nog meer, maar woensdag was de dag dat ik kon. Op deze dag was er ook al 23 knopen gemiddeld met hoge uitschieters voorspeld. Temperatuur rond de tien graden en een buitje.

Helaas is voorspellen nog steeds koffiedik kijken. Er bleef namelijk maar een 13 knopen over. Dat is een magere windkracht 4. En het regende veel meer dan gehoopt. Nou is regen niet zo heel erg, maar continue regen maakt het er niet leuker op. Vooral aan het einde de kleren aan trekken in de regen is niet fijn.

In ieder geval. De wind viel zwaar tegen. Te weinig voor mijn 6.3. In een goede vlaag heb ik nog kunnen planeren, maar het meeste was dobberen. En ook dat ging moeizaam, want er nog steeds winterpijl op Strand Horst, wat maakt dat het water 30cm lager staat dan normaal. En dat is amper tot de knietjes in het water.

Op naar de volgende goede keer.

Defi Wind 2017 – It’s official !!

1 februari met lichte zenuwen de inschrijving gedaan. Wordt alles wel goed gekeurd. Een bevestiging van de inschrijving kreeg ik al wel. Maar het “echte” mailtje met bevestiging deelname zou nog komen.

En afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover. Your application is complete ! was de text die in de mail stond. En toen begon het besef er toch echt te komen. Ik ga er gewoon bij zijn. 1400 surfers over één startlijn, 4 dagen lang een waanzinnig evenement. Dat is toch GAAAAAF!

Defi Wind 2017

Al jaren wist ik van de Defi Wind. En vaak herinnerde ik me op het moment dat het bijna daar was. En voorbereiding en inschrijving al niet meer mogelijk was. 2017 moet het gaan worden. De race is altijd met Hemelvaart, september 2016 dacht ik er weer eens aan. Gelijk maar wat agenda punten gemaakt om er aan te blijven herinneren.

Defi Wind is het grootste windsurf event van de wereld. Een race van 40km lang over een lengte van 10km. Starten met 1400 surfers tegelijk. Met de harde Tramontana wind van zuid Frankrijk. Wauw wat een beleving moet dat zijn.

Woensdag 1 februari om 10:00 startte te de inschrijving. Ik zat er klaar voor en had alle documenten compleet. De invulvelden zorgvuldig ingevuld. Binnen een half uur was ik helemaal klaar. Betaald en al. En binnen de minuut kreeg ik een bevestiging dat mijn inschrijving in goede orde ontvangen was. Nu alleen nog het wachten tot de “echte” acceptatie. Maar van anderen weet ik dat dat wel goed zal komen.

Het trainen kan beginnen. YES. 🙂

De teaser voor Defi 2017: https://vimeo.com/201633980

Koud kunstje

Even een korte inleiding. Wim Hof kende ik al van televisie en wat die man allemaal kan. Super interessant. Tot mijn broer Olav ook in een koud water bad stapte. Mijn interesse steeg. Heb het boek “Koud Kunstje” gekocht en ben half december 2015 begonnen met koud af douchen. 1 januari 2016 ook meegedaan met de Cool Challenge (http://coolchallenge.nl/).

Koud af douchen heb ik zo’n beetje het hele jaar volgehouden. Wat lekker is dat. Niet dat ik warm water nu haat. Heerlijk zelfs, lekker even blijven staan onder die koude straal.

Alleen deze december maand toch een eigen uitdaging. Niet koud af douchen, maar helemaal koud douchen in de ochtend. Eens kijken of ik dat vol houd. En toch stiekem ook eens kijken wat dat met het gas verbruik doet.

Het is 1 december. Sinds een lange tijd weer een volledig koude douche. Echter het water is deze maanden wel een stuk kouder dan in de zomer. Vanmorgen toch gedaan met twijfel. Gelukkig viel het me de eerste 15 seconden nog wel mee. Na een half minuutje was ik al weer redelijk gewend en heb ik de koude douche heerlijk afgemaakt. ruim 4 minuten koude douche. En het voelt GOEEEEED. Op naar morgen.

zaterdag 19 november – Makkum

Wat was het weer lang geleden sinds ik op de surfplank had gestaan. Een frisse herfst storm zou Nederland raken, met als piek de zondag extreem weer. Helaas kon ik zondag niet, maar de zaterdag er voor zou er voldoende wind staan. En vaak is het met herfst stormen dat de temperatuur iets boven de 10°C zijn. Deze zaterdag was het 6°C en dat was te voelen ook. Een koude periode hebben we ook al gehad, dus de warmte uit het water was ook weg.

Op de kant twijfelde of ik mijn 5.3 of 6.3 Superfreak op zou tuigen. De wind leek harder. Maar een mede surfer adviseerde 6.3 op te tuigen. In een regen buitje het water op. Lekker wat wind. Zeil niet te groot. Planeren. YES ik surf weer. De surf smile en gekte is er weer. Het gijpen ging totaal niet goed. Ik stond de meeste wel droog, maar kwam wel heel houterig de bocht om. Het is de kou. Armen wilden niet meer zo goed.

Het regenbuitje hiel gelukkig op. Helaas was hiermee de wind ook weg. Dobberen ging nog wel, maar planeren zat er echt niet meer in. Terug aan de kant kwam mijn broer Iwan en neefjes Yorick en Joost ook aan. Gezellig wezen kletsen op de kant toen ze aan het optuigen waren. Hierna nog wel even op het water kunnen planeren, maar overtuigend was het niet meer.

Bewapend met muts en wanten en schoentjes natuurlijk, was het weer een koude surfdag. Net zo als het voorheen ook was. En de boel opruimen is ook al zo fijn als je handen stijf zijn. Laat staan veters strikken. Haha, maar ik had deze dag niet willen missen.

LED Stream

Het spelen met de Raspberry Pi is weer helemaal leuk. Onlangs al een behuizing gemaakt. En toen kwam ik opeens dit filmpje tegen: https://youtu.be/1AYGnw6MwFM waarin een groot koelblok op de processor wordt gezet. Eigenlijk is het helemaal niet nodig, maar het is hobby en het is leuk om zelf ook eens te proberen. Terug komend op niet nodig, als de processor volle bak draait, dan wordt ie toch al ruim 80 °C en das best heet.

Mijn idee, als ik de cpu toch ga koelen, dan wil ik eerst weten hoe heet deze nou eigenlijk is bij normaal gebruik. En dat met de gedachte om warmte in kleur uit te drukken. Dus met een LED die meerdere kleuren aan kan.

De bestelling van Conrad is van de week binnen gekomen. Een LEDje met een aantal weerstanden. En zo heb ik met hulp van dit filmpje: https://youtu.be/b4_R1eX9K6s een LED aangesloten. Het was even knoeien, er zit nog een fout in het filmpje. Maar de LED doet het.

En om stiekem vanaf mijn werkplek ook eens te kunnen spelen is het nu helemaal over the top. De Raspberry Pi kan ik overnemen vanaf een andere locatie. De LED kan ik ook bedienen. Maar omdat ik de LED natuurlijk niet zie, weet ik ook niet of het werkt. Daarom een webcam aangesloten die weer de LED online weergeeft. Het heeft een vertraging van een dikke 10 seconden en de kwaliteit is ruk. Maar het werkt. En het is toch tijdelijk. Haha

Raspberry Pi behuizing

Toegegeven, de Raspberry Pi lag alweer even te verstoffen. Het plan om de Raspberry Pi als media center met KODI op te zetten lukte deels. Het liep niet soepel genoeg. En daarboven, KODI is een ramp om mee te werken. Dus de Raspberry Pi motivatie was compleet weg.

Totdat ik las dat Raspbian (Het is een OS voor de Raspberry Pi) een nieuwe versie uit bracht. Iets ander uiterlijk en met onder andere Chromium als standaard browser. Toch even kijken en gelijk maar een nieuw plannetje voor de Raspberry Pi bedacht. Deze mag nu gaan fungeren als webserver en Minecraft server.

Plus ik wilde nog steeds een eigen behuizing hebben voor de Pi. Je behuizingen voor minder dan een tientje kopen. Maar mijn idee van de mini computer is juist zelf doen, dus zo ook de behuizing. Plexiglas van een oude bak, paar schroefjes gekocht. Beetje zagen en schuren. En na wat hobby tijd heb ik een hele mooie behuizing klaar. Mooi, ik ben er blij mee. De Raspberry Pi leeft weer.

donderdag 29 september – Strand Horst

Een warme nazomer met weinig wind. Gelukkig vandaag weer een dag met wind. Ruim een maand geleden en een half jaar geleden dat ik op Strand Horst ben geweest. Normaal is het mijn thuis plek. De laatste keren toch iedere keer elders wezen varen.

Maar genoeg geklets, vandaag Horst sessie nummer 14 waar maken. Een vroege sessie, want moest om twaalf uur alweer naar huis. Aangekomen, setje snel klaar gemaakt en rond negen uur stond ik als eerste windsurfer op het water. Dat heb ik nog nooit meegemaakt op Strand Horst waar op een goeie dag wel honderden surfers kunnen zijn.

De wind begon wat rustig. Met een vlaag kreeg ik mijn Tabou 3S met 6.3 Superfreak in plane, maar het hielt niet over. De beste wind had ik tussen tien en half twaalf. Toen kon ik gerust lekker hangen in het zeil.

Afgelopen maanden ook veel instructie films gezien om mijn techniek nog beter te krijgen. Eén ding heeft heb ik echt profijt van gehad in de gijp. Vooraf aan de gijp, handje naar achter, uithaken en dan de kont erg laag. Met name dat laatste deed ik juist niet. Veel meer controle tijdens het inzetten van de gijp. Die gaan we er in houden voor de volgende keer. Mooi dat windsurfen, je blijft dingen leren.

Nieuwe voetbandjes

Met dit mooie zonnige laat zomer weer, lijkt het alsof het al maanden niet gewaaid heeft. En je wil soms toch even met je surfspullen kunnen spelen. Dus heb ik maar even andere voetbanden op mijn Tabou 3S gezet.

De vorige kwamen nog van een ander oud board van mij. Bij de zijkanten was het neopreen al doorgesleten en dat kon ik tijdens het surfen ook merken. Tijd voor wat nieuws dus. En gelukkig via Ebay uit Duitsland een nieuw setje Tabou voetbanden voor weinig kunnen aanschaffen. Ze voelen lekker zacht, afwerking ziet er goed uit. Kortom ik ben heel benieuwd hoe ze op de surfplank voelen.

Gelijk ook een iets andere positie op het board gezet. Ik merk dat ik toch wat meer op de rand van het board sta. Maar om nou gelijk 4 voetbanden te monteren. Dus de voetbanden staan nu een stukje verder naar achteren. Misschien is dat de oplossing.

Image

zondag 28 augustus – Drieland

Na wat surf instructie films gezien te hebben begon het weer te kriebelen. Ik wil weer surfen. Maar goed, veel wind is er niet voorspelt, dus naar Horst rijden had geen zin. Dan maar gewoon eens lekker dobberen op mijn oude stek waar het allemaal begon: het Drielandsee, oftewel Dreiländer See zoals het in het Duits heet. Vlak over de grens bij Gronau. Vroeger altijd met fietsje en grote deur heen en weer getrapt.

Ik had echter sinds vorige week ook een nieuw board en was wel heel erg nieuwsgierig of hier ook goed op gedobberd kon worden. 125 liter zal echt niet gaan zinken, maar is het genoeg om stabiel te zijn.

Dus de auto maar snel ingepakt, alleen maar mee wat ik nodig had, zwembroek al aangetrokken en rijden maar. Even optuigen en het water op. Ik was niet de enige, met mij nog 4 andere surfers. Gelijk het eerste rakje viel me al op, mooi stabiel boardje. Overstag gaan ging niet helemaal droog. Ach ik ben veel vaker in het water gevallen. Beetje ouwehoeren, lekker laag eenvoudig.

Maar het was weer gaaf. Zo lang niet meer gesurft hier. En het boardje viel me op dobber snelheid ook helemaal niet tegen.