Image

woensdag 7 juni – Strand Horst

Het was al weer een aardig tijdje geleden dat ik gesurft had. Deze stond stond er veel wind voorspeld. In ieder geval genoeg om ook mijn kleinste wave boardje mee te nemen. Ik had er immer nog nooit op gesurft.

Aankomend had ik wat twijfel of mijn 78 liter wave boardje wel voldoende zou zijn. Ach, ik heb hem gewoon gepakt samen met de SuperFreak 5.3. Mocht het te klein zijn, zijn grotere broertje de 3S lag rustig in de auto.

En het bleek lekker te gaan. Eerste rakje was wel even wennen, zo’n kort boardje, maar al snel had ik de boel onder controle. Planeren totaal geen probleem, maar als de wind wat minder werd, dan zakte ik toch wel weg in het water.

En net nu ik lekker op dreef was. Ging het niet goed in een gijp. De gijp zou sowieso niet slagen, daardoor stapte ik van mijn board. Bij de landing op de bodem ging het mis, ik klapte helemaal over mijn rechtervoet en had daar ook gelijk pijn. Ik schrok met de gedachte of de voet gebroken kon zijn. Na wat bewegen en proberen toch weer even geprobeerd te surfen. Dat ging redelijk, maar de fun was er wel af. Met de pijn die op zich nog wel meeviel, moest ik me toch inhouden.

Uiteindelijk de boel ook maar ingepakt en naar huis gegaan.

Image

Nieuwe survival schoentjes

Als sinds maart doe ik weer aan survival. Nog steeds gebruikte ik hier mijn oude hardloop schoenen voor. Tijd voor iets nieuws dus. Op het ook had ik de Salamon Speedcross, maar het is toch de Inov-8 X-Talon 200 geworden. Beide schoenen zien er super uit, maar zero-drop (0mm verschil tussen voorvoet en hak) spreken me meer aan.

De komende tijd loop ik er dus lekker gekleurd bij.

Image

Nieuwe schijfjes op de MTB

Ik had ze ook al veels te lang liggen. Maar vandaag toch een rare dag. Geen Defi Wind, geen auto in pakken en ook geen 12 uur lang rijden.

Leuke bezigheid om de gedachte toch even op iets anders te zetten. Met een andere hobby bezig zijn. De vorige Formula ORO K18 bevielen niet helemaal lekker. De schijven zijn zwaar versleten. Dus ik dacht met andere schijven ook maar andere remmen aan te schaffen.

En het is dit setje Shimano SLX 8000 geworden. Zowel voor als achter een 180mm schijf. Voor achter zal het overkill zijn, maar het staat gewoon stoer. 🙂

Image

Defi Wind 2017 – No wind, no fun

Helaas toch de keuze moeten maken niet naar Defi Wind te gaan. Met de wind uit de goede hoek (Noord-West) zorgt de Tramontane voor echt harde wind. De wind waait het weekend uit totaal de verkeerde hoek (Zuid-Oost). Dan komt de Tramontane (wind die door de Pyreneeën en Centraal Massief geperst wordt) dus ook niet op gang.

Geen zin om 2600 km te gaan rijden en de wind verwachtingen zeer slecht zijn. Dan gewoon volgend jaar weer inschrijven en wachten op een nieuwe kans.

Het zal er vast nog wel gezellig zijn, het sfeertje zal ook top zijn. Ik ga er wel heen om te gaan surfen.

Image

Defi Wind 2017 – De laatste check

De laatste check voordat ik morgen alles in de auto pak en naar Zuid Frankrijk rijd. Hoewel, mijn spullen zijn gewoon voor elkaar, maar het is gewoon zo leuk om toch de boardjes maar even uit te stallen. Misschien zijn het alvast de zenuwen.

Defi Wind wordt een mooie happening. Het lijkt me echt geweldig om met 1400 man een mega lengte te surfen. Volle bak met wind (dan moet de voorspelling overigens nog wel even zijn best doen) en een zonnetje op de kop.

Keep in touch.

Image

Outdoor Challenge Run 2017 Oldenzaal

Spannend ze vandaag. Mijn eerste survival run. Mijn doel, fun hebben, de run halen en als het kan het polsbandje behouden. De trainingen er voor ging al erg goed, dus mijn motivatie kon niet meer stuk.

‘s Morgens ook lekker op het fietsje naar Oldenzaal gegaan. Ruim op tijd aanwezig om de sfeer ook even te kunnen proeven. Vlak voor de finish toch nog heel even haasten, want ik moest mijn tas nog kwijt. Maar alles op tijd kunnen halen voor de start.

En daar gingen we dan, met een groepje van 10 start je de run. (Iedere 5 minuten is er een start, zodat je niet gelijk wacht rijen bij de hindernis krijgt.) De snellen liepen al gelijk vooruit, ik moest me inhouden om er niet achteraan te gaan. Geen idee hoe zwaar het nog gaat worden, dus geen zin om me aan het begin al op te blazen. De run is nog 7 km en 31 hindernissen lang.

De hindernissen gingen lekker zeg. Touwen over klimmen, door het water, onder de touwen door. Maar sommigen waar wel erg pittig zeg. En damn was ik blij dat ik die toch in één keer gehaald heb. De één na laatste was helaas te zwaar voor me. Vanuit het water het touw in klimmen, dan weer een net onderdoor. Dat net deed het hem, ik kreeg mijn voeten er niet goed in, hing te lang aan mijn armen. Dus toch mijn polsbandje op moeten geven.

De laatste hindernis was weer heel goed te doen. En zo kon ik toch, met een vette hamburger gekregen van Pa en een biertje, terug kijken op een hele mooie run.

Image

donderdag 4 mei – Speicherbecken Geeste

Het is leuk om ook eens op een andere surfplek te komen. Niet ver over de grens van Duitsland ligt een kunstmatig meer Speicherbecken bij Geeste. Aangelegd als koelwater voor de kern centrale bij Lingen.

Het is letterlijk een enorme grote betonnen bak van 10 meter hoog. Dus vanaf parkeerplaats naar water even een stukje omhoog lopen met de spullen.

Een hard windje stond er niet vandaag. Ik had er speciaal mijn lichtweer setje Tabou Rocket 125 en groot zeil NeilPryde V6 8.0 voor meegenomen. Tegelijk ook de eerste keer om dit setje met redelijk wat wind te proberen.

Wat leuk om hier te surfen ging er continue door m’n kop. Maar wat wil je ook, nieuwe plank, nieuw zeil en nieuwe surfspot. Ondanks dat het niet eens spectaculair waaide. De wind was net aan. Met een vlaagje kon ik planeren en dan liep het wel lekker. Maar was toch ook wel veel dobberen.

En ik was ook gewoon als enige op het water. Hoewel, er kwamen toch nog een paar ouwe Duitse locals de wind proberen.

Ga ik zeker nog eens terug komen, maar niet vaak, want het ligt nog meer land inwaarts en dat komt de wind niet vaak ten goede.

Image

zondag 19 maart – Strand Horst

De laatste keer viel de wind flink tegen. Vandaag zijn er 17 knopen aan wind voorspeld. Met de vorige gedachte heb ik mijn grote spul (Tabou Rocket 125 met 8.0 zeil) in de auto gepakt. Vlak voordat ik weg wilde rijden nog snel de actuele wind nagekeken. Verrek er staat gewoon 17 knopen wind. Een goede windkracht 5 dus. Snel mijn Tabou 3S met 97 liter en 6.3 Superfreak ook maar in de auto gepakt.

Aangekomen nog steeds een goede bak met wind. Tabou 3S met Superfreak opgetuigd en snel het water op. Waterstand van Horst was gelukkig al weer iets hoger en de wind was vlagerig, maar niet teveel wind gaten.

Het surfen ging lekker. Dit was ook de eerste keer dat ik mijn Suunto Ambit sport horloge om had. Kan ik simpel mee zien hoe ver en lang gevaren heb. En volgens mij hielp dat wel, want steeds had ik zoiets van, ik ben nog niet moe, heb nog geen honger, dus we surfen lekker door. Zelfs toen mijn handen begonnen af te takelen bleef de wind door waaien, en moest ik nog een paar keer op en neer.

1 keer even aan de kant gestaan. Maar toch goed voor 60km surfen in dik 3 uur tijd. Mooie eerste surf training alvast voor Defi Wind.

Image

Tabou Pocket Wave 78 2007

Gisteren een nieuwe (lees: tweedehands) boardje aangeschaft. De Tabou Pocket Wave met 78 liter van het bouwjaar 2007. Op zich zou mijn huidige quiver (Tabou 3S 97 liter en Tabou Rocket 125 liter) moeten volstaan. Echter met de Defi Wind in het verschiet bestaat de kans dat de 3S nog wel eens iets te groot kon zijn. En om dat risico niet te nemen was ik op zoek naar een kleiner boardje.

Van uit gaande dat ik er niet veel op vaar, was prijs belangrijker dan leeftijd. En met geluk ben ik dus dit 10 jaar oude boardje tegen gekomen. Met maar 78 liter aan volume. Aaaii, dat is weinig.

Toch kan ik eigenlijk niet wachten om ook in Nederland eens op dit boardje te staan. Met een 5.3 als grootste zeil zou dat toch goed te doen moeten zijn. En in 2016 heb ik toch regelmatig met 5.3 en kleiner gevaren. Wh00t. :))

Image

zondag 28 augustus – Drieland

Na wat surf instructie films gezien te hebben begon het weer te kriebelen. Ik wil weer surfen. Maar goed, veel wind is er niet voorspelt, dus naar Horst rijden had geen zin. Dan maar gewoon eens lekker dobberen op mijn oude stek waar het allemaal begon: het Drielandsee, oftewel Dreiländer See zoals het in het Duits heet. Vlak over de grens bij Gronau. Vroeger altijd met fietsje en grote deur heen en weer getrapt.

Ik had echter sinds vorige week ook een nieuw board en was wel heel erg nieuwsgierig of hier ook goed op gedobberd kon worden. 125 liter zal echt niet gaan zinken, maar is het genoeg om stabiel te zijn.

Dus de auto maar snel ingepakt, alleen maar mee wat ik nodig had, zwembroek al aangetrokken en rijden maar. Even optuigen en het water op. Ik was niet de enige, met mij nog 4 andere surfers. Gelijk het eerste rakje viel me al op, mooi stabiel boardje. Overstag gaan ging niet helemaal droog. Ach ik ben veel vaker in het water gevallen. Beetje ouwehoeren, lekker laag eenvoudig.

Maar het was weer gaaf. Zo lang niet meer gesurft hier. En het boardje viel me op dobber snelheid ook helemaal niet tegen.