zaterdag 9 maart – Strand Horst

Een dagje met gemengde gevoelens. Damn wat een irritante aan-uit wind. Zo sta je te dobberen, het andere moment kun je het zeil haast niet meer houden. Daar waar anderen mij voorbij vlogen, kwam ik niet weg. En was ik eindelijk in plane, dan was er daarna wel weer een wind gat.

Maar goed, er waren ook hele goede momenten. En ze staan vast op camera. :-)) Mijn eerste duck gijp helemaal door geplaneerd door gekomen. Wat een mega gaaf gevoel zeg. Iedere seconde staat nog vast in mijn smile. Eerst de gedachte, héé dat zeil gaat wel heel makkelijk mee. Hééé ik ben de bocht goed doorgekomen, ik ga nog steeds super. Héééé oja ik moet mijn voeten ook nog wisselen. Hééééé dit gaat helemaal goed. Waaauw.

Al met al een heerlijk dagje met klein spul gevaren.

zondag 13 januari – Strand Horst

Hoppa en weer een dagje om de stempel TOP te geven.

Vrijwel dezelfde omstandigheden als afgelopen dinsdag. De wind een klein beetje gedraaid, temperatuur ietsie warmer. En omdat afgelopen dinsdag al een succes was, kon ik dit niet laten schieten. We waren met 7 surfmaatjes aanwezig, dus het was ook nog eens bere gezellig op het water.

En ik dacht, laat ik eens de Duck Jibe proberen. Thuis nog even wat instructie filmpjes bekeken. En dat ging veel beter dan verwacht. De eerste paar mislukte, maar daarna kwam ik hem wel door. En soms zelfs zonder al te veel stil te vallen. Natuurlijk mislukte deze tussendoor ook wel eens hoor. Maar wat een gave move eigenlijk, die gaan we de volgende keer beter oefenen.

Maar over de hele dag, wat geweldig. 5.3 zeiltje er op, flink wat power er in. Handen met blaren, maar gewoon meer door gesurft. Meer van dit soort dagen graag.

dinsdag 8 januari – Strand Horst

Wat een dag, wat een dag. Hier had ik nou zo lang op zitten wachten. In Denemarken onwijs op gehoopt. Eindelijk weer eens een dag met veel wind. Code geel was de waarschuwing Nederland.

8 °C is niet warm, dus met een half uurtje knallen zou ik al tevreden zijn geweest. Dat ik uiteindelijk twee en halve uur op de plank heb gestaan durfde ik alleen maar te dromen.

Met twijfel toch maar de Superfreak 5.3 opgetuigd, geen zin om met deze temperatuur stil te staan was mijn gedachte. Nou dat heb ik geweten. Een maatje kleiner had makkelijk gekund.
Er stond een Noord Westen wind, lange rakken dus naar Harderwijk en terug. Het water was ook heerlijk vlak. Af en toe een buitje en zelfs het zonnetje een paar keer gezien.

Kortom een prachtige dag knallen over het water.
P.S. De regionale omroep was er ook nog: https://www.destentor.nl/video/code-geel-prachtig~p62985

Survivalrun @Neede

Lekker sporten in het bos zeggen ze dan. Mijn training voorbereiding was niet goed. Toch maar de middel lange afstand van Survivalrun Neede gelopen. 15km en 51 hindernissen.

Eigenlijk wilde ik de run afzeggen, mijn trainingsopkomst was echt niet goed er voor. En als ik iets doe, wil ik er wel goed voor gaan. Maar mijn club maatjes overtuigden me, doe toch lekker mee, lol heb je toch wel.

En zo was het ook. De lat erg laag gelegd. Meedoen was belangrijker. Halverwege bij een combi mijn bandje moeten inleveren. Niets eens de moeite genomen om de hindernis over te doen. De rest van de run heb ik wel weer aardig goed kunnen doen.

Eigenlijk had ik hem ook niet willen missen. En lopen met club maatjes is net weer iets leuker.

weekend 4/7 oktober – Hvide Sande Denemarken

Dit zijn de weekendjes waar je het voor doet. Nog nooit ben ik in Denemarken geweest. Het is een surf walhalla. In oktober waait het gemiddeld 17 dagen windkracht 5 of meer. Met 9 man zaten we een lang weekend in twee vakantie huisjes.

Alleen die huisjes al, wat schattig. Kleine boerderijtjes. En met klein bedoel ik echt klein, het plafond is zo laag dat ik er niet rechtop kan staan.

Donderdag om 6 uur vroeg al in de auto om in de middag nog te kunnen surfen. En na een lange rit van 8 uur rijden is het nog steeds fijn om met elkaar het water op te gaan. De wind was niet de gehoopte windkracht 5 of meer. Maar met mijn grote setje Tabou Rocket 125 liter en Neil Pryde V6 8.0m² was het goed te doen.
Helaas was de vrijdag wel een mindere dag, een paar keer net kunnen planeren. Toen maar weer voor de gezelligheid gekozen in het huisje. De zaterdag was de wind gedraaid, zelfs iets harder dan de donderdag er voor. Dit was wel een goedmaker voor de dag ervoor. Iedereen had de lol er lekker in.

De avondjes waren gezellig. Met z’n allen om een ronde tafel met de nodige lekkere drankjes erbij.

De locatie waar we zaten:

Titan Swim

Nieuw in Nederland. Een obstaclerun maar dan in het water. Je zwemt ongeveer een kilometer en er waren zo’n 16 hindernissen opgeblazen. Eigenlijk zijn het een soort spring kussens voor grote kinderen die in het water liggen.

Samen met het waterpolo team van de Houtrib waar mijn broer ook in meespeelt hebben deze nieuwe uitdaging aangegaan.

Het weertje was lekker. De lol en humor op de baan was geweldig. En spelen in het water valt mij sowieso wel goed. 🙂

vrijdag 22 juni – Strand Horst

Heerlijk lekker warm weertje zeg. Komt maar te weinig voor dat het lekker warm is en ook nog eens goed wil waaien. Maar vandaag gelukkig wel.

GoPro mee voor de mooie actie plaatjes. Lekker full speed de bocht door gijpen is toch wel het gaafste om te doen.

Twentse Smokkel Trail

Hardlopen is een leuke bezigheid om te doen. Lekker even de natuur in, een uurtje niets aan je kop. Niet dat ik zo’n fervent loper ben. 10km is voor mij meer dan voldoende. Maar dan wel het liefste door de bossen in plaats van over het asfalt van de drukke straten.

En dat is wat een trail run nou juist zo mooi maakt. Je loopt door de bossen. Het terrein wordt vaak iets ruiger gekozen.

En zo had ik me dus ingeschreven voor de Smokkel Trail 14km van Losser. Mijn eerste trail run. Wat een mooie run zeg. Door de stallen van een boerderij, ieder heuveltje van de Zandbergen, door de droge sloot. Zelfs een paar keer de Duitse grens over gegaan waar ook een heuse controle was (natuurlijk met een dikke knipoog naar vroeger).

Ik heb super genoten van de run. Volgend jaar zeker weer.

Dronterland Run

“Héé er is hier ook een mooie survival run in de regio” vertelde mijn broer tegen me. “Leuk, doe je ook mee” was mijn tegen reactie. En zo gingen we samen de run in. Iets van 10km en 50 hindernissen en heel veel warmte.

Voor mijn broer extra zwaar, want hij doet niet aan survival, maar een stukje lopen lukt hem wel. Toch viel het hem zwaarder dan verwacht en moest al snel zijn bandje inleveren. Ook ik had even een moeilijk moment bij de korte touwtjes, maar gelukkig heb ik de hindernis wel kunnen halen.

Aan het eind van de run zaten mijn armen er even helemaal doorheen. Deze vele apenhangen onder de brug door gingen veel al door het water en daar kon ik net even mooi van profiteren. Gelukkig ging de verzuring weg en kon ik de laatste hindernissen alsnog goed volbrengen.