Mooie bospaadjes

Vanmorgen voor het werk weer een rondje gelopen. Het mooie weer komt er weer aan en dat maakt hardlopen voor mij echt wel makkelijker. Ik loop niet graag in het donker.

Een rondje van 8km was de planning. Tussendoor bedacht ik me dat ik mijn mooie rondje wel weer kon oppakken. Deze zit op ongeveer 10km en gaat over hele mooie bospaadjes.

Ik loop zoveel liever in het bos dan over asfalt. De vogels hoor je fluiten, een specht hoor je tikken in de boom. Een eekhoorntje gespot en zelfs nog twee reetjes op nog geen 25m zien rennen. Geen drukte van auto’s. Eigenlijk helemaal alleen met jezelf in het bos. Daar wordt je toch blij van.

Run-dip-run

Heerlijk. Tussen een stukje hardlopen even in het koude water springen.

Het was een rondje van 8 km. En vlakbij huis (nog 1 km te gaan) kom ik dan langs deze vijver. Ik sta wel vaker onder een koude douche, maar dit is toch wel iets extremer en geeft wel iets meer kick.

En nee, ik vond het niet koud. Na de dip rustig mijn shirt weer aangedaan en het laatste stukje naar huis gerend.

Twentse Smokkel Trail

Hardlopen is een leuke bezigheid om te doen. Lekker even de natuur in, een uurtje niets aan je kop. Niet dat ik zo’n fervent loper ben. 10km is voor mij meer dan voldoende. Maar dan wel het liefste door de bossen in plaats van over het asfalt van de drukke straten.

En dat is wat een trail run nou juist zo mooi maakt. Je loopt door de bossen. Het terrein wordt vaak iets ruiger gekozen.

En zo had ik me dus ingeschreven voor de Smokkel Trail 14km van Losser. Mijn eerste trail run. Wat een mooie run zeg. Door de stallen van een boerderij, ieder heuveltje van de Zandbergen, door de droge sloot. Zelfs een paar keer de Duitse grens over gegaan waar ook een heuse controle was (natuurlijk met een dikke knipoog naar vroeger).

Ik heb super genoten van de run. Volgend jaar zeker weer.

Het nieuwe hardlopen

Ruim een jaar geleden liet ik mij inspireren door de zogenaamde vijf vinger hardloop schoenen. Schoenen waar iedere teen dus apart verpakt is. Dus net als een handschoen. De zool is zo dun dat ie geen demping geeft, maar eigenlijk alleen maar beschermend is. En dat hele demping verhaal in de reguliere hardloopschoen is nou net het punt.

90% van de hardlopers land eerst op de hak. De cm demping in de zool vangt een beetje de klap op. De rest vangen je knieën op. Kortom erg blessure gevoelig en funnest voor de knieën. Bij de FiveFinger schoenen heb je dus geen demping. Je moet anders gaan hardlopen. Hardlopen door eerst te landen op je voorvoet. De spieren in je voet en onderbenen vangen de klap op.

Nou loop ik helemaal niet veel en als ik dat doe is het puur recreatief. Maar het idee sloeg me wel aan. Ik wil wel graag niet iets anders zijn dan de rest. Dus ooit eens besteld, maar nooit echt doorgezet helaas. Want het vergt nogal oefening. Je spieren zijn er niet op getraind.

En nu wil ik het weer oppakken. Weer beginnen met lopen. Opbouw moet er toch zijn, dan gelijk maar even rustig beginnen en op de FiveVingers leren lopen. Mijn eerste rondje was klein, 2,4 km. Niet eens helemaal doorgelopen. Een stukje hardlopen en dan weer lopen. Erg wennen is het wel. Sowieso om te landen op je voorvoet. Maar ook om een veel snellere looppas te hebben.

En dat ik rustig moet opbouwen blijkt maar weer. Dit is mijn derde dag na het stukje lopen, dat mijn kuiten nog erg veel last van spierpijn hebben. Ik wacht tot het over is en ga dan maar stukjes van 1 km lopen. 🙂