zaterdag 20 maart 2004 – Strand Horst

Om te beginnen. Het waaide echt hard. Continue 7Bft met uitschitters naar 8Bft. De wind raast je dan echt voorbij als je stil staat in het water.

Mijn 4.7 zeil moest het gaan doen. Kleiner heb ik niet… Het begon gelijk met een paar rakjes op het maximum. Dat was wel even schrikken, toen de wind kort daarna ook nog toenam heb ik maar even gestopt. Daarna weer het water op, ook nu wel weer tot op het maximum, maar ik had er een beter gevoel over. De durf was weer helemaal terug, en dat was in de vlagen best even de tanden op elkaar bijten.

Heb een hele mooie maximale dag gehad. Lekker…

zondag 8 februari 2004 – Huizen

Voor het de eerste keer je tijd opnemen. Spannend is dat, want je vraagt je altijd al af hoe hard dat gaat. Velen van het windsurf.nl forum waren in Huizen aanwezig die ook een Garmin Geko 201 GPS besteld hebben.

De wind was hard en mijn kleinste zeiltje was voldoende om lekker te kunnen surfen. De snelheid voelde snel aan maar mijn GPS gaf maar een top van 48,6 km/h. Dat valt mij opzich tegen, 50 km/h had ik toch zeker wel verwacht. Maar dat met een klein wave/freestyle zeiltje en een eigenlijk te grote vin. Ik weet zeker dat ik deze huidige snelheid aan diggelen kan varen.

Al met al een zeer gezellige dag. Surfclub Gooimeer bedankt voor de warme douche!

zondag 21 december 2003 – Strand Horst

Zoals voorspeldt stond er op Horst ook een dikke 7 Beaufort, met uitschieters naar 8 Bft. Had mijn kleinste zeiltje 4.7 m² opgetuigd, maar zelfs deze was groot. Dat werd dus best wel bikkelen op het water. Het ging er echt wel ruig aan toe, wind blaast om je oren, water was erg onrustig en dan ook nog die kou.

De eerste keer in het water moest ik even over de kou heen, handen deden nog even zeer, maar dat was na een kwartiertje ook wel weg. En met het gevoel in de handen weet je toch beter wat je met je zeil doet. Knallen dus, en dat ging best wel hard. Maar na een uurtje vermoeid dat toch wel, de temperatuur begint ook aan je spieren te vreten, dus maar weer terug naar de kant.
De tweede keer terug op het water ging slechter dan verwacht. Heb het nog geen half uurtje kunnen volhouden. Moest gewoon stoppen omdat mijn benen en armen te verkleumd waren, mijn voeten was helemaal een ramp, want die voelde ik amper.

Al met al heb ik toch een heel tevreden surfdag gehad. Foto’s heb ik niet gemaakt.

De perfecte afsluiting

Ik zit alweer een paar dagen in het paradijselijke Dahab. Heb de 12de, de bus rechtstreeks terug naar Dahab genomen. Een groepje Engelsen en Aussies, 4 meiden en 2 kerels. Die ook dezelfde trip naar de West Bank die dag ervoor deden, zaten nu ook in de bus naar Dahab. De 13de in de ochtend aangekomen, heb ik ze gelijk maar meegenomen naar het 7Heaven Hotel.

Deze laatste week is mij echt gegund. Die dag heb ik nog even lekker kunnen uitrusten aan het strand. En ik hoorde van een paar andere bekenden al dat het de volgende dag zou gaan waaien.

En hoe. Ik had echt problemen om mijn kleinste 4,7 m2 onder controle te houden (als mij dit überhaupt al lukte). De zee was ook heel erg ruig en golfjes van 2 meter waren geen uitzondering meer. In tegenstelling, dat ik hoopte, dat het de dag daarop ietsje rustiger zou zijn, waaide het zelfs nog harder. Ik heb nog 4,0 m2 zeiltje geleend, maar deze was ook continue over powered.
Gister was het wel weer relaxt, heb gewoon weer met mijn eigen materiaal lekker kunnen surfen.

Vandaag zijn we (die Engelsen en Aussies) ondanks wind toch maar wezen snorkelen bij The Blue Hole. Wat ook weer eens leuk is om te doen. Als de wind er morgen nog steeds staat, waar ik wel vanuit ga, dan wil ik proberen om weer naar de Lagoon te gaan.

Dit is toch gewoon een perfecte afsluiting voor mijn vakantie!